De aanleiding voor de voetbalgroep kwam van een televisie-uitzending over oma’s in Denemarken. Zij gingen, na het kijken bij hun kleinkinderen, zelf ook voetballen. “Dat wilde ik ook”, vertelt initiatiefneemster Corry Ursum. “Mijn vier broers voetbalden vroeger allemaal, maar als meisje was dat voor mij geen optie.”
Na het zien van de uitzending zocht Corry contact met Willem Dekker, een voetbaltrainer die ze van vroeger kende. Dekker is al meer dan zestig jaar actief bij VV ONA, zowel als speler en trainer. “Corry vroeg of ik een groep oudere dames wilde trainen”, vertelt hij. “Ik heb het idee voorgelegd aan het bestuur en zij waren meteen enthousiast.” Sindsdien traint OVVO iedere vrijdagochtend van 10.00 tot 11.30 uur. De groep kan gratis gebruikmaken van het veld en de materialen, omdat de club op dat moment toch open is voor onderhoud.
Laagdrempelig en gezellig
De eerste deelnemers werden geworven via een advertentie in de lokale krant en via het netwerk van Corry. Met zes vrouwen ging OVVO van start. De training bestaat uit een warming-up, eenvoudige voetbaloefeningen en wordt afgesloten met een partijtje. “Gezelligheid staat voorop”, zegt Dekker. “Ondertussen worden de dames fitter. De trainingen zijn aangepast aan hun ervaring en leeftijd.”
Op een gegeven moment stokte het aantal deelnemers rond de tien dames. Een nieuwsitem van TV West zorgde voor nieuwe aandacht, wat zelfs leidde tot een uitnodiging bij Omroep MAX. Mede dankzij die media-aandacht groeide OVVO in zes jaar tijd uit tot twintig deelnemers. “Meer hoeven het er niet te worden”, zegt Dekker. “Dan wordt het lastig om iedereen voldoende aandacht te geven.” Om die reden zet OVVO niet meer actief in op ledenwerving. Het aanbod staat ook niet vermeld op de website.
Enthousiaste deelnemers en een betrokken trainer
De vrouwen van OVVO zijn geen officieel lid van VV ONA en betalen geen contributie. Wel leggen zij ieder kwartaal 15 euro in om de trainer te bedanken voor zijn vrijwillige inzet. Met dat bedrag gaan ze één keer per jaar samen uit eten. “Het succes zit ’m in het enthousiasme van de deelnemers”, aldus Dekker.
“Eén van de dames kon een baan krijgen en gaf meteen aan dat ze op vrijdagochtend niet beschikbaar was”, zegt hij lachend. “De prioriteiten zijn duidelijk.” Ook bij blessures blijven de vrouwen betrokken. Ze komen alsnog langs voor de koffie na afloop. Tussen de deelnemers zijn bovendien vriendschappen ontstaan, waardoor zij elkaar ook buiten het voetbalveld om zien.
Minstens zo belangrijk is de rol van de trainer zelf: “Een gek zoals Dek”, zoals hij het zelf omschrijft. Iemand die een sterke binding heeft met de vereniging, het plezier in de deelnemers naar boven haalt en zich iedere week weer vrijwillig inzet om de training te verzorgen. “Ik weet niet wat er gebeurt als ik wegval”, geeft hij eerlijk toe. “Maar zolang het kan, blijf ik dit met heel veel plezier doen.”
Succesfactoren van dit praktijkvoorbeeld
- Laagdrempelig aanbod: geen contributie, geen verplicht lidmaatschap en trainen op een vast, rustig moment.
- De trainingen zijn aangepast aan leeftijd en ervaring, zonder prestatiedruk.
- Koffie na afloop, gezamenlijke uitjes en contact buiten het voetbal zorgen voor onderlinge verbondenheid.
- Steun van de vereniging, waardoor gratis gebruik kan worden gemaakt van het veld en de materialen.
- Aandacht in lokale media om de zichtbaarheid te vergroten en nieuwe leden te trekken.
