Alles over sport logo

EGS’20: fusie als basis voor een sportpark met maatschappelijke waarde

EGS’20 is een fusievoetbalvereniging ontstaan uit drie clubs: Estria (Escharen), GVV’57 (Grave) en SCV’58 (Velp). Wat begon als een praktische samenwerking groeide uit tot een hechte vereniging met een multifunctionele sportaccommodatie en een duidelijke maatschappelijke rol. Met bijna 1.000 leden en een open sportpark vervult EGS’20 een centrale plek in de gemeenschap.

De eerste stappen richting samenwerking tussen de drie voetbalverenigingen werden gezet in 2012. “De vraag was simpel: hoe kunnen we elkaar helpen?”, vertelt bestuurslid Edwin van Kraaij. “We wisselden scheidsrechters uit, organiseerden gezamenlijke trainersopleidingen en stelden gemengde teams samen.” Het vertrouwen groeide en de samenwerking werd steeds intensiever.

Na vijf jaar kwam een logische vervolgvraag op tafel: waarom niet samen op één locatie voetballen? “Een centrale, moderne en duurzame accommodatie zou niet alleen kosten besparen, maar ook de sociale samenhang versterken”, aldus Van Kraaij. In 2017 werd besloten tot een volledige fusie op één locatie: sportpark De Kranenhof in Escharen. De naam EGS’20 verwijst naar de eerste letters van de oorspronkelijke clubs en het oprichtingsjaar.

Ontwikkeling en financiering

De ontwikkeling van de nieuwe sportaccommodatie was een meerjarig projectmatig traject, gedragen door vrijwilligers en in nauwe samenwerking met de gemeente. Een vrijwillig bouwteam stelde samen met de leden een plan van eisen op, waarin wensen en randvoorwaarden voor de accommodatie werden vastgelegd.

Een adviesbureau werkte de plannen uit tot een professioneel ontwerp. Voor de ontwerpfase en haalbaarheidsstudie stelde de gemeente zo’n €40.000 beschikbaar. De gemeente keurde het plan goed, maar gaf geen financiële ondersteuning voor de ontwikkeling. De keuze voor privatisering bood mogelijkheden. “Door de instandhoudingsbijdrage van de gemeente af te kopen, kwam in één keer 4,2 miljoen kapitaal vrij voor de bouw”, zegt Van Kraaij.

Aanvullende financiering kwam uit de BOSA-subsidie voor sportaccommodaties en eigen middelen, onder meer via een hypotheek, fondsenwerving en de inzet van vrijwilligers. Ook Stichting Waarborgfonds Sport speelde een belangrijke rol door een positief rapport op te stellen en deels garant te staan, wat de gemeente extra vertrouwen gaf in het financiële draagvlak. Van Kraaij merkt dat gemeenten tegenwoordig steeds vaker bereid zijn te investeren in fusietrajecten, mede vanwege de maatschappelijke en financiële opbrengsten. “Als verenigingen fuseren, levert dat gemeenten extra grond op waar zij bijvoorbeeld woningbouw kunnen realiseren”, zegt hij. “Neem de gemeente mee in je plannen, het levert hen uiteindelijk ook voordeel op.”

Multifunctioneel en toekomstgericht sportpark

Het nieuwe sportpark werd gebouwd met oog voor duurzaamheid en efficiënt beheer. Er is gekozen voor een onderhoudsarme inrichting, een warmtepomp en moderne voorzieningen. Door in te zetten op multifunctionaliteit, werd de basis gelegd voor een gezonde exploitatie. Inmiddels maken naast de voetbalvereniging ook een hockeyclub, bootcampgroepen, een fysiotherapiepraktijk, een biljartvereniging, de buitenschoolse opvang en zelfs een AZC gebruik van de faciliteiten. Ook wordt het clubgebouw verhuurd voor sportgerelateerde evenementen.

De huurinkomsten worden ingezet voor beheer, exploitatie en reserveringen voor investeringen, zoals het vervangen van de velden of zonnepanelen. Samen met de contributie inkomsten komt de jaaromzet uit op zo’n €750.000. “Een meerjarenplan geeft inzicht in onze financiële situatie”, zegt Van Kraaij. “Daardoor weten we aan welke knoppen we kunnen draaien om financieel gezond te blijven.”

Een gezamenlijke visie als fundament

Met de fusie werd ook een gezamenlijke visie ontwikkeld. De identiteit van de oude clubs werd losgelaten ten gunste van een nieuwe, gezamenlijke cultuur. Kernbegrippen daarin waren duurzaamheid, multifunctionaliteit en sociale cohesie. De ambitie reikte verder dan voetbal alleen: EGS’20 wilde uitgroeien tot een open vereniging en een ontmoetingsplek voor inwoners uit de hele regio.

Leden kregen veel inspraak in zowel de ontwikkeling van de accommodatie als de nieuwe identiteit. “Uit de ervaringen bij verschillende verenigingen konden we lessen trekken over wat wel en niet werkte”, vertelt Van Kraaij. “Ideeën van leden, zoals een bordes voor huldigingen, zijn daadwerkelijk in het ontwerp verwerkt. Daardoor is het echt hún club. En dat vertaalt zich ook in een grote vrijwilligersinzet: een kwart van de leden, zo’n 250 mensen, zijn actief als vrijwilliger.” Om de vrijwilligersinzet op peil te houden loopt de campagne Word ook een clubheld, waarmee de vereniging inzet op nog meer vrijwillige betrokkenheid. “Hoe groter je vereniging, hoe meer mensen je nodig hebt om dat in goede banen te leiden”, aldus Edwin. “Ken de expertise van je leden, zodat je deze optimaal kunt benutten.”

Lessen voor andere verenigingen

Volgens Edwin ligt het succes van EGS’20 in de stapsgewijze aanpak. “Veel clubs houden krampachtig vast aan hun eigen identiteit. Wij hebben de samenwerking rustig opgebouwd en dat zorgde voor een natuurlijke fusie.” Hij vergelijkt het proces met een relatie: eerst kennismaken (daten), dan samenwerken (verkering) en pas daarna fuseren (trouwen).

Zijn belangrijkste advies: peil vroegtijdig de behoeften in de omgeving zodat je zoveel mogelijk wensen mee kunt nemen in de ontwikkeling van een multifunctionele sportaccommodatie. “Daar hebben wij en de gemeente kansen laten liggen”, zegt Van Kraaij. “Hoe meer mensen gebruikmaken van je clubhuis, hoe financieel aantrekkelijker het wordt. Door bijvoorbeeld een rol als gemeenschapshuis te vervullen of meer sportverenigingen te huisvesten op de accommodatie, kun je bovendien nog meer ontmoeting stimuleren.” Met actieve communicatie en PR creëer je een positief imago en kun je buurtbewoners meenemen in de ontwikkelingen, tipt Van Kraaij. “Dat helpt enorm om mensen aan te haken.”

Ontmoeting en maatschappelijke waarde

EGS’20 is uitgegroeid tot een ontmoetingsplek waar inwoners van Grave, Escharen en Velp elkaar treffen. De vereniging laat zien hoe een fusie, gecombineerd met visie, draagvlak en samenwerking, kan leiden tot een sportorganisatie met blijvende maatschappelijke waarde. Niet alleen als sportaanbieder, maar als open ontmoetingsplek voor de hele regio.

Succesfactoren van dit praktijkvoorbeeld

  • Door jarenlang samen te werken vóór de daadwerkelijke fusie ontstond vertrouwen, draagvlak en een natuurlijke overgang naar één vereniging.
  • Leden werden vanaf het begin actief betrokken bij plannen en besluitvorming, wat leidde tot eigenaarschap, saamhorigheid en een grote vrijwillige inzet.
  • Door de accommodatie geschikt te maken voor meerdere gebruikers en activiteiten werd een duurzame exploitatie mogelijk en groeide de maatschappelijke impact.
  • Onderhoudsarme inrichting, een luchtbehandelingskast met warmteterugwinning, ledverlichting binnen en buiten, warmtepomp en zonnepanelen zorgen voor lagere kosten en een toekomstbestendig sportpark.
  • Inkomsten uit verhuur, lidmaatschappen, evenementen en subsidies zorgen voor financiële stabiliteit en ruimte voor doorontwikkeling.

Vitale sportsector
Sportaanbieders
Voetbal
public, professional
praktijkvoorbeeld
accommodatiebeleid, duurzaamheid, samenwerken, sportbestuur